اچسون، جین (1364)، روانشناسی زبان، ترجمۀ عبدالخلیل حاجتی، تهران: امیرکبیر.
آقاگلزاده، فردوس (1390)، تحلیل گفتمان انتقادی، تهران: علمی و فرهنگی.
چستن، کنت (1378)، گسترش مهارتهای آموزش زبان دوم، ترجمۀ محمود نورمحمدی. تهران: رهنما.
الدهان، سامی (1963)، المرجع فی تدریس اللغة العربیة، دمشق: منشورات مکتبة أطلس.
رپلی، تیم (1390)، راهنمای عملی تحلیل گفتوگو، گفتمان، و سند، مترجم عبدالله بیچرانلو، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و هنر.
ریچاردز، جک سی. و تئودور اس. راجرز (1384)، رویکردها و روشها در آموزش زبان، ترجمۀ علی بهرامی، تهران: رهنما.
فرکلاف، نورمن (1389)، تحلیل انتقادی گفتمان، ترجمۀ فاطمه شایستهپیران و دیگران، تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات.
فلاد، جیمز و پیتر اچ. سالوس (1369)، زبان و مهارتهای زبانی، ترجمۀ علی آخشینی، مشهد: آستان قدس رضوی.
یورگنسن، ماریان و لوئیز فیلیپس (1392)، نظریۀ روش در تحلیل گفتمان، ترجمۀ هادی جلیلی، تهران: نی.
Fowler, R. (1993), Language in the News: Discourse and Ideology in the Press, New York: Routledge.
Kress, G. (1985), Discourse, Text, Readers and the Pro-Unclear Argument, P. Chilton (ed.), Language and the Nuclear Arms Debate: Nuke Speak Today, London
Wilson, J. J. (2008), How to Teach Listening, England: Pearson Longman.
